NL

“Soms is de lijn tussen gekte en genialiteit dun en soms bestaat -ie helemaal niet. TAPE TOY is een viertal prettig gestoorde nineties kids wiens zelfbenoemde bubble grunge klinkt als Gwen Stefani maar harder. Of Nirvana maar blijer. TAPE TOY maakt oorwurmen met kop en staart waarin foutjes gemaakt mogen worden en waarin een synthesizermelodie soms verdacht veel op een gitaarriff lijkt.

 

De bandleden verenigen hun diverse achtergronden vooral in het ongetemde spelplezier dat van elke liveshow af spat. Inderdaad, TAPE TOY is zo’n band waardoor je er zelf een wilt beginnen. Op het podium doet het viertal simpelweg wat goed voelt en spelen Roos, Wesley, Marc en Maurice op standje what you see is what you get. Daarbij kunnen ze in twee seconden van 0 naar 100 optrekken en vliegen ze af en toe flink uit de bocht. Maar TAPE TOY komt – vlak voor het laatste akkoord is weggestorven – altijd weer op zijn pootjes terecht.”

 

EN

“Sometimes the line between madness and genius is thin and sometimes it doesn’t exist at all. TAPE TOY is four pleasantly crazy nineties kids whose self-proclaimed bubble grunge sounds like Gwen Stefani but louder. Or Nirvana but happier. TAPE TOY makes earwigs with head and tail in which mistakes can be made and in which a synthesizer melody sometimes looks suspiciously like a guitar riff.

 

The band members unite their diverse backgrounds mainly in the untamed fun of playing that splashes from every live show. Indeed, TAPE TOY is such a band that you want to start one yourself. On stage the foursome simply do what feels good and Roos, Wesley, Marc and Maurice play on stage what you see is what you get. They can go from 0 to 100 in two seconds and sometimes they’re really out of control. But – just before the last chord has died away – TAPE TOY always ends up on his feet.”